Ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς - Αλεξίου Χάρις
Έστειλα δυο πουλιά στην Κόκκινη Μηλιά που λένε τα γραμμένα,
τo `να σκοτώθηκε, τ' άλλο λαβώθηκε δε γύρισε κανένα.
Για τον μαρμαρωμένο βασιλιά ούτε φωνή, ούτε λαλιά.
τον τραγουδάει όμως στα παιδιά, σαν παραμύθι η γιαγιά.
Έστειλα δυο πουλιά στην Κόκκινη Μηλιά που λένε τα γραμμένα,
το `να σκοτώθηκε, τ' άλλο λαβώθηκε δε γύρισε κανένα.
Έστειλα δυο πουλιά στην Κόκκινη Μηλιά, δυο πετροχελιδόνια,
μα κει εμμείνανε κι όνειρο γίνανε και δακρυσμένα χρόνια.
Για τον μαρμαρωμένο βασιλιά ούτε φωνή, ούτε λαλιά.
τον τραγουδάει όμως στα παιδιά, σαν παραμύθι η γιαγιά.
Μαύρη μωρέ πικρή είν’ η ζωή που κάνουμε
εμείς οι μαύροι κλέφτες, εμείς οι μαύροι κλέφτες.
Όλη μωρέ, όλη μερούλα πόλεμο.
Όλη μερούλα πόλεμο το βράδυ καραούλι.
Με φό μωρέ με φόβο τρώμε το ψωμί.
Με φόβο τρώμε το ψωμί, με φόβο περπατάμε.
Ποτέ μωρέ, ποτέ μας δεν αλλάζουμε.
Ποτέ μας δεν αλλάζουμε και δεν ασπροφορούμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου