ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

Ήρθε ο Λάζαρος ήρθαν τα Βάγια

Ήρθε η Κυριακή που τρων' τα ψάρια

-Που 'σουν Λάζαρε που ειν' η φωνή σου

Που σε γύρευε η μάνα κι η αδελφή σου

-Ήμουνα στη γη, στη γη χωμένος

Κι από τους νεκρούς, νεκρούς αναστημένος

Δώστε μου νερό, νερό λιγάκι

να ξεπλύνω της καρδιάς μου το φαρμάκι

Βάγια βάγια των βαγιών, τρώνε ψάρι και κολιό

και την άλλη Κυριακή, τρώνε το παχύ αρνί

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια

ήρθ' η Κυριακή που τρων τα ψάρια.

Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι

ήρθε η μάνα σου από την Πόλη.

Σου' φερε χαρτί και κομπολόι,

γράψε Θόδωρος, γραψέ Δημήτρης,

γράψε λεμονιά και κυπαρίσσι.

Οι κοτούλες σας αυγά γεννούνε

δως  μας και σε μας να τα χαρούμε

και του χρόνου να τα ξαναπούμε.